A Snow White Dancing in the Woods

Ya Çirkin Olsaydık?

2009-04-08T07:04:00.000-07:00

‘Güzellik gelip geçicidir, önemli olan insanın iç güzelliğidir. ’
Evet bu cümle; günümüzde görsellik hakkında yorum yapan herkesin diline sakız olmuş; bir klasik haline gelmiş olan, çoğumuzun bazen istemeden de olsa karşımızdaki insana söylediği bir cümledir. Şimdi; gelin biraz düşünelim güzellik nedir, bunun bir kıstası var mıdır diye. Hayatımıza kattığı değerler nelerdir, ya da bizden neler götürür? Tarihe bir göz atalım:
Efsaneye göre dalgaların köpüğünden doğan Aphrodite bastığı yerlerde renk renk güzel kokulu çiçekler açtıran ve göz kamaştıran bir güzelliğe sahip olan güzellik tanrıçasıdır.
Bir ilk bahar sabahı, Kıbrıs adası kıyılarında kıpırtısız olan deniz birden bire köpüklü beyaz bir dalga ile hareketlenmiştir. Bu dalga ile birlikte bir sedef kabuğu kıyıya vurmuştur ve sedefin kapağı açıldığında içinden güzeller güzeli Aphrodite çıkmıştır beraberinde aşk tanrısı olan oğlu Eros’la birlikte. Zaman tanrıçaları olan Hora’lar onları karşılayıp önce Aphrodite'i güzelce yıkayıp vücudundaki tuzlu deniz suyunu temizlemiş; uzun saçlarını örüp başını altın bir taçla süslemişlerdir. Üzerine tülden süslü elbiseler giydirip, boynuna kıvılcımlar saçan kolyeler takıp daha sonra onu ve oğlunu alıp Olympos'a çıkarmışlardır. Olympos’taki tanrılar bu güzeli görünce hayranlıklarını gizleyememişlerdir. O günden sonra Aphrodite güzellik ve aşk tanrıçası olarak Olympos’ta diğer tanrı ve tanrıçalarla birlikte yaşamaya başlamıştır. Gördüğümüz gibi bir güzellik tanrıçası bile diğerlerinin karşısına sunulurken nedense süslendiriliyor, saçları taranıyor, tüllü elbiseler giydiriliyor. İşte bu biraz soru işareti uyandırıyor bende daha tarihin başında. Zaten güzel olan Afrodit daha da güzelleştiriliyor.
Güzel olmayan kadınların tek çabası da bu. Yani olduğundan farklı görünmek. Peki bunun sebebi nedir? Yani hayatımızın gidişatı, kaderimiz buna mı bağlıdır?Ne yazık ki evet, her şey görsellik üzerine kurulu günümüz hayatında. Pazarlama taktiklerine bir bakın, her gün yeni bir şeyler çıkıyor piyasaya; botox, detox, çeşitli kozmetik ürünleri ve daha bir çok keşif. Kadınların en büyük zaafı dış görünüşleridir. Sürekli rejim yapmalarından, alışverişe çıktıkları zaman saatlerce aynı kabinde vakit geçirmelerinden anlayabiliyoruz bunu. Sebebine gelince bu da bir nevi pazarlama taktiği, her insan kendisini pazarlamaz mı dış dünyaya karşı?Çoğu kadın da kendisi için değil, etrafındakiler için süslenir.
İş hayatımızda, aşk hayatımızda her daim bakımlı ve güzel görünmeliyiz ki, bizden daha güzeli kocamızı kapmasın, bizden daha güzeli üstlerimizi kandırıp işimizi elimizden almasın diye öyle değil mi?Küçük yaşta başlar karşı cinse olan sempatimiz. İlkokulda annemize saçlarımızı ördürürken şekil değiştirmeyle başlar bu güzelleşme sendromu, ergenlik çağında topuklu ayakkabıların kalçalarımızı daha güzel gösterdiğinin keşfiyle devam eder; makyaj malzemeleri ve kısalan etek boylarıyla bizler artık dişiliğe biraz daha yakınlaşmış sayılırız. Hedefimiz bellidir; güzel kızlar her zaman hocaların gözbebeği olur, güzel kızlar her zaman çıkma teklifi alır; onlar baloya okulun en popüler çocuklarıyla katılır, onlara çiçekler gelir, hediyeler gelir, hatta ve hatta evlenme teklifi bile gelir. Bunlar bilinen şeylerdir tabi. Şu ‘Beni baştan yarat’ programlarına katılan kadınlara acıyorum, çünkü hayatlarında bir defaya mahsus olmak üzere o duyguyu yaşıyorlar ve devamı ne yazık ki gelmiyor. Rüya sona erdiğinde ömürlerinin geri kalanına külkedisi misali devam ediyor hepsi. Fotoğraflarda bir anı olarak kalıyor o güzel görüntü.
Tüm erkekler bilir kadınların güzel olma avantajını bir silaha döndürebildiğini. Mermiler eksildiğinde büyük bir panik içine girer, yine de savaşa devam ederiz sanki her daim öyle kalabilecekmişiz gibi…Ha bir de ‘Tüm kadınlar çiçektir. ’ lafı vardır duyduğumda çok güldüğüm. Tabii ki tüm kadınlara narin bir çiçekmiş gibi davranılmalı, öyle olsa hiç de fena olmaz ama ne yazık ki gerçek öyle değil. Gayet çirkin kadınlar var dünyada, dürüst olalım, herkes güzel olmak zorunda değil, herkes manken gibi incecik olmak zorunda da değil. Ünlülerin doğal hallerini, çirkin çıktıkları resimleri gördüğümüz zaman seviniriz değil mi?’Ay o kadar makyajı bana yapsalar ben de öyle güzel görünürüm. ’deriz hep. Hangi ortamda olursak olalım çirkin kadınları gördüğümüzde içimize bir rahatlama duygusu gelip çöreklenir. Ama onları hafife almamayı öğrenmemiz gerekir çünkü bu tip kadınlar iş hayatında her zaman daha başarılı olurlar. Güzel olmamanın eksikliği hissedilmesin diye kendisini işlerine verip daha çok çalışan, daha çok üreten bir çok başarılı kadın hikayesi vardır dergilerde…
Bu yazı nereye varacak diye merak ettiniz şimdi değil mi? Güzellik görecelidir; göze batacak kadar çirkin değilseniz sorun yok demektir; ne de olsa birkaç fırça darbesiyle kendimizi daha iyi hissedebiliriz. Ama bu bir kandırış olur, hem kendimize hem de başkalarına karşı. Bazen bir gülüş, bir bakış ya da bir anlık duruş bizi olduğumuzdan daha güzel gösterebilir. Hayata güzel bakmaktır önemli olan, güzellik değil. Neyi nasıl görmek istersek o amaçla bakarız ve öyle görürüz. Dışarıdan görünen güzel yüzlerin bir gün geldiğinde bizi elem ve kedere boğduğunu asla unutmamalı, (hepimizin hayatında olmuştur güvendiğimiz birisi tarafından hayal kırıklığına uğratılmak) onlara aldanmamalıyız; metnin başında ki ilk cümleye, hani o klasik dediğimiz cümleye dönüp bir kez daha düşünmeliyiz. İç güzellik hayatta güvenebileceğimiz tek güzelliktir. Dış bizi aldatır, yanıltır…Hadi gelin karşımızdakilerin kaşına, gözüne, kıyafetine bakmadan bir 24 saat geçirelim bugün. Neler anlatıyor, gerçekten dinleyelim, sözcüklerin yarısını dış görünüşe dalarak kaçırmayalım ve insanları daha yakından tanıyalım. Bakalım neler olacak?

By Tuana62

Tarlabaşı'nda Yaşamak

2009-04-08T06:45:00.000-07:00

— Tarlabaşı’na resim çekmeye gidiyorum.
— Aman dikkatli ol, bak orası tekin bir yer değil; dur ben de seninle geleyim en iyisi.
İşte dünyanın en güzel şehirlerinden birinde yaşamanın ne kadar zor olduğunu ispatlayan iki cümle. Metropolde yaşıyoruz, burada her çeşit insan var, tabi ki her yerde olduğu gibi burada da elimizi kolumuzu sallaya sallaya dolaşamayacağımız yerler var diye düşünebilirsiniz.
Oysa ben bunun aksini düşünüyorum. Kişileri suça iten ve tarih boyunca tartışılan o nedenler her ne ise; insanlarımızın içinde bir yerlerde hala saf ve temiz duygular olduğuna inanıyorum. Bugün içerde ‘adam öldürmek’ suçundan yatan bir adamla dışarıda bir yerde çay içip sıcak bir sohbete dalma fırsatını bulsak; belki de onun iç dünyasında neler olduğunu, hayatta başına neler geldiğini, nelere göğüs gerdiğini bilebilsek gözyaşları içinde ona hak veriyor halde bulacağız kendimizi.
Sorun şu ki artık yolda yürüyemez hale geldik, bir yandan çantamızı sıkı sıkı tutarken diğer yandan gözümüz etrafı tarıyor, göz yaşartıcı sprey cebimizde, karşıdan gelen tinercilere göre yol değiştirip zikzaklar çizerken, bankamatiğin önünde çok sıra olduğunu fark edip parayı kaptırmamak için başka bir yöne doğru yola koyuluyoruz.
İstanbul’un durumu malum. Korku içinde başımıza bir şey gelmeden günümüzü bitirip bir an önce güvenli sıcak yuvamıza dönemeye çalışıyoruz. Ama gündelik hayatın içinde fark edemediğimiz o kadar çok şey var ki... Resmen soluk alıp veren bu şehirde, o kadar farklı kültürden semtler var ki, Tarlabaşı da bunlardan bir tanesi. Onu özel kılan en önemli şey, herkesi korkutan bir yer olması. Hani mecbur kalmadıkça asla içinden geçilmez sokaklardır Tarlabaşı’nın arka sokakları. Taksiciler bile oraya girmeye çekinirler. Orada beni çeken bir şeyler olması çok mu tuhaf bilemiyorum, ama bir mimarın gözünde önemlidir Tarlabaşı.
Altkültür denen olguyu içinde barındırır ve derslere konu olur bu semt. Çoğunluğu Güneydoğu’dan, özellikle Mardin’den gelen, gelir seviyesi ortalamanın çok altında olan kalabalık ailelerin yaşadığı bir yerdir. Dışarıdan geleni kabul etmeyen bu kendi içine dönük semt, eski Türk filmlerinin tadını uyandırır bende.
Mahalleler çöp doludur, insanlar her zaman kapılarını açık tutarlar ve çocukları kapının önünde oynarken anneleri ellerinde örgüleri sohbet ederler. Çamaşırlar muhakkak iplere asılmıştır, bebekler leğenlerde yıkanırken, birileri patlıcan soyar, keman sesini uzaklardan da olsa mutlaka duyarsınız. Biz oralardan nasıl korkuyorsak, onlar da bizlerden bir o kadar korkuyorlar; onların bu mutlu ve huzurlu düzenini bozmamızdan korkuyorlar.

İstanbul’un eğlence hayatına yön veren kaotik bir semtte dünyaya gelmenin bazı bedelleri var elbette. Marjinallik bu semtin yaklaşık 30 yıllık geçmişinde var olan bir olguydu. Bir dönem basit işlerle algılanan marjinallik, daha sonra seks furyasının temel işgücünü yaratmış, bir dönem bazı alanlarda ekonomik rant üzerine işlenmiş, cinsellik tabanına dayalı alt kültürlerin barınmasına neden olmuştur. Bugün semtte uyuşturucu ticareti ve kumar gibi gizli mekân isteyen işlerin temelde yuvalandığı marjinal işler gündemdedir. Oysa marjinallikten biz çok şey anlayabiliriz. Tarlabaşı bugün kent çöplerinin sınıflandığı, depolandığı, ayrıştırıldığı pek çok bordrosuz emekçinin çalıştığı semtlerden bir tanesi.
Gençlerin çoğu işsiz ve suç oranı oldukça yüksek. Ellerinde cep telefonu, köşe başlarında toplanan gençlerin en büyük eğlencesi gündüz sohbetleri. Çoğu yıkılmaya yüz tutmuş eskiyen binaların arasında sanki bu kadın ve çocukları korumaya yeminli askerler gibi mahallede nöbet tutuyorlar. İstanbul’un tam göbeğinde, farklı bir İstanbul’da yaşıyorlar sizin anlayacağınız.
2005 yılında yürürlüğe giren yasa ile Tarlabaşı’na yeni bir kentsel kimlik kazandırmak isteyen Bakanlar Kurulu ve Beyoğlu Belediyesi, Tarlabaşı’nın dar sokaklarının ve düşük parselli evlerinin, Tarlabaşı’nın değerini düşürdüğünü ve zamanla bu evlerin konut olarak kullanılmaktan çıktığını düşünüyor. Söylentiler, Tarlabaşı “ıslah” çalışmalarının, bölgede oturan “marjinal” grupların başlarını belaya sokacağını gösteriyor. Çünkü Tarlabaşı “temizlenmek” için öncelikle “boşaltılacak”. Yani buradaki yoksullar, travestiler, Kürtler, “Çingeneler”, kapkaççılar, esrar satıcıları vs. bölgeden uzaklaştırılacak. Bu haber, özellikle Beyoğlu sakinlerini sevindireceğe benziyor. Ama Tarlabaşı’ndaki yoksulluğun ve diğer şeylerin yalnızca boşaltmak suretiyle temizleneceğini söylemek biraz güç. En azından bu insanların daha sonra nereye yerleştirileceği konusunda herhangi bir haber bugüne kadar yayınlanmadı. Daha çok, Beyoğlu’nun, Tarlabaşı’nın bugün bir “handikap” olarak görülen dokusundan kurtulacağı yolunda “müjdeli” haberlerle kamuoyu konuya ısındırılıyor gibi görünüyor.
Beyoğlu Belediye Başkanı Ahmet Misbah Demircan ise projenin Tarlabaşı ayağının geleceğine ve gerçekleştirilme sürecine ilişkin çok önemli bir ipucu vermiş ve geçen yıl yaptığı bir açıklamayla şöyle demiş, “Tarlabaşı’nı İstanbul’un Champs Elysees’i yapacağız. Yürütülecek dönüşüm projesiyle İngiliz, Amerikan ve Arap sermayesi de ilgileniyor”. Yani Tarlabaşı bir iş merkezi haline gelecek, oradaki gayrimenkullerin değeri artacak. Peki eski sakinler, mülk sahibi olsalar bile orada yaşamaya devam edebilecekler mi? Burada, dönüştürülen yaşamın maliyetini karşılayabilecekler mi? Ya da Tarlabaşı’nın yeni sakinleri kimler olacak? İşte bu soruların cevabı henüz yanıtlanmış değil. Orada hayatını sürdüren kesimin bundan sonraki hayatlarında nasıl yaşayacağı, kendilerince oluşturdukları kültürün dağılmasının sebep olacağı ruhsal çöküntüleri nasıl iyileştirecekleri kimsenin umurunda değil.
İstanbul’un Avrupa’nın kültür başkenti olması için uğraşan beyinlerin İstanbul’un atardamarlarından bazılarını kesmesi gerekmiyor alışveriş merkezleri, oteller, ticari binalar ve kurumsal yapılar inşa edebilmek için. Yoksulluk, göç, suç, kente uyum süreci ve marjinallik gibi dinamikleri içinde barındıran bir semt için yer yerinden oynuyor ne tuhaf değil mi?
Kentsel yenileme ve dönüşüm projeleri ciddi proje süreçleri olduğu kadar, çok disiplinli bir iştir. Bu süreç sadece mimarlık ve koruma kapsamında ele alınmamalı, ekiplerde sosyolog, antropolog ve hukukçular çalışmalıdır. Tek bir mimarın çabasıyla dönüşüm projesi elde edilemez. Tarlabaşı'nda yenileme projesi uzun soluklu ve ciddi bir ekip çalışması, semtteki gayrimenkullerin mülkiyet durumlarının ayrıntılı etüdünün yapıldığı, sağlam finansal stratejilerle, sosyal adaletçi ve katılımcı ilkelerle gerçekleştirilebilir. Aksi takdirde yenileme bir "kâbusa" dönüşebilir. Yeni yasayla birlikte meslektaşlarımın mimarlığın etik davranışına uygun çalışmalar yapacağını umuyorum.

Kaynakça:
• Ünlü, A. ; Alkışer, Y. ; Edgü, E. (2000) Fiziksel ve Sosyokültürel
Değişim Bağlamında Beyoğlu'nda Suç Olgusunun Değerlendirilmesi, İstanbul Teknik Üniversitesi Araştırma Fonu, No. 1094.
• Ünlü, A. ; Ocakçı, M. ; Edgü, E. ; Alkışer, Y. ; Ülken, G. ; Apak, S. ; Tonbul, Z. ; Cimşit, F. ; Yücel, G. ; Özden, T. (2004) Avrupa Birliği Uyum Programları Kapsamında Pilot Bölge Olarak Beyoğlu Çöküntü Alanlarının Aktif Kullanım Amaçlı Rehabilitasyonu Projesi, TC İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Emlak İstimlak Daire Başkanlığı, Yerleşmeler ve Kentsel Dönüşüm Müdürlüğü, Şehircilik Atölyesi.

By Tuana62 Mayıs 2007

Paylaşım Hatası

2009-04-08T06:11:00.000-07:00

Bir paylaşım hatası yaşadık biz.

Ben az geldim,sen çok gittin.

Ben çok ağladım,sen az güldün.

Paylaşamadık...